"Her insanın kendi kişisinde bir mülkiyeti vardır."

John Locke, dünyaya en kalıcı fikrini verdi: kazandığınız, inşa ettiğiniz ve sahip olduğunuz size aittir, bir krala değil, bir devlete değil. Mülkiyet haklarının doğal olduğuna, hükümet tarafından verilmediğine dair inancı, ardından gelen her finansal özgürlük hareketinin temelini attı.

"Bu gerçekleri apaçık kabul ederiz: tüm insanlar eşit yaratılmıştır, belirli devredilemez haklarla donatılmıştır; bunlar arasında Yaşam, Özgürlük ve Mutluluk arayışı yer alır."

Jefferson ve Kurucular benzersiz bir şey yaptılar: kurucu belgesi kendisinin bir sınırlaması olan bir hükümet inşa ettiler. Hakların yöneticiler tarafından verilmediğini ilan ettiler, bunlar içseldir, devredilemez ve herhangi bir devletten öncedir. Pek çok konuda tartıştılar, ancak şu konuda hemfikirdiler: hiçbir kişi onay vermediği bir güce tabi olmamalıdır.

"Bir insanın doğal hakları, tüm dünyaya karşı kendininkidir."

Libertaryanizmin bir adı olmadan önce, Spooner onu yaşıyordu. Hükümetin posta tekeline meydan okudu, doğal hukuk yoluyla abolisyonu savundu ve hiçbir kurumun özgür insanların gönüllü anlaşmalarını geçersiz kılma hakkına sahip olmadığını savundu. Finansal özgürlüğün insan özgürlüğünden ayrılamayacağına, ve ikisinin de bir ayrıcalık değil doğuştan gelen bir hak olduğuna, inandı.

"Adaletin reddedildiği, yoksulluğun dayatıldığı, cehaletin hüküm sürdüğü yerde… ne insanlar ne de mülkler güvende olacaktır."

Frederick Douglass kölelik içinde doğdu ve 19. yüzyıl Amerikası'nda insan özgürlüğünün en güçlü sesi haline geldi. Gizlice okumayı öğrendi, esaretten kaçtı ve hayatının geri kalanını ekonomik bağımsızlığın kişisel özgürlükten ayrılamayacağını savunarak geçirdi. Yaşanmış deneyimlerden anladı ki, kazanma, sahip olma ve özgürce ticaret yapma hakkı olmadan hiçbir başka hak gerçek değildir. Sadece köleliğin kaldırılması için değil, tam ekonomik vatandaşlık, her bireyin ekonomiye eşit koşullarda katılma hakkı, için mücadele etti.

"Devlet, herkesin diğerlerinin pahasına yaşamaya çalıştığı büyük kurgudur."

Bastiat'ın, ondan önceki ya da sonraki hiçbir ekonomistin tam olarak eşleşemediği bir armağanı vardı: soyut bir fikri bariz hissettirme yeteneği. Mum üreticilerinin güneşe karşı dilekçe verdiği, kırık pencere yanılgısı, görülen ve görülmeyen, bunlar gibi meselleri, proteksiyonist mantığın yüzyıllarını tek bir paragrafla kesti. Bir işlemdeki her gereksiz engelin ve gizli aracının değeri kazımasının, sonuçta buna en az gücü yetenlere bir vergi olduğunu gösterdi.

"İnsan eyleminin nihai amacı, her zaman eylemdeki insanın arzularının tatminidir."

Mises, ekonomiyi sıfırdan inşa etti, seçimler yapan, hedefler peşinde koşan bireysel insandan. Merkezi planlamacıların kaynakları hiçbir zaman özgür insanlar kadar iyi tahsis edemeyeceğini kanıtladı, çünkü gerekli bilgi bireylerde yaşar, kurumlarda değil.

"Her üreticinin ürününün mümkün olan en geniş pazara ulaşmasını istemesi kendi çıkarınadır."

Rothbard, gönüllü değişimin sadece verimli değil, ahlaki olduğunu savundu. Özgürce girilen herhangi bir işlemin her iki tarafı da yararlandırdığını ve zorlamanın refahın tek gerçek düşmanı olduğunu belirtti. Bireylerin zorlamadan veya gereksiz aracılardan uzak, doğrudan işlem yapabilecekleri bir dünya hayal etti.

"Bireylerin hakları vardır ve hiçbir kişi ya da grubun haklarını ihlal etmeden onlara yapamayacağı şeyler vardır."

Nozick'in ömür boyu süren eseri, tek bir fikrin titiz savunusuydu: başka birinin amacı için bir araç değilsiniz. Servetiniz yeniden dağıtılacak bir havuz değildir. Finansal kararlarınız çoğunluk onayına tabi değildir. Blipply, o ruhtan ilham aldı, özerkliğinize saygı duyan, kazançlarınızı koruyan ve sizden özgürce kullanmanız dışında hiçbir şey talep etmeyen finansal araçlar.

"Bir devleti en yüksek refah derecesine taşımak için başka pek az şey gereklidir… barış, kolay vergiler ve adaletin makul ölçüde yönetilmesi."

Adam Smith, çoğu ekonomistin gözden kaçırdığı şeyi gördü: bireyler arasındaki özgür, gönüllü değişim, herhangi bir merkezi planlamacının yapabileceğinden daha fazla servet yaratır. İnsanların fırsat verildiğinde rasyonel kararlar alacağına güvendi. Blipply, bu güvenden ilham alır, doğrudan insanlar arasında değerin aktığı açık erişim ve bir pazar.